1 mei 2012
1meiAmsterdam zaal 19.30 Oostenburgergracht 75, 1 mei is een dag van solidariteit, van actie en van feest. Een dag om samen te komen, om te vieren wat we bereikt hebben en om te bespreken hoe we eensgezind voor onze gedeelde belangen opkomen.
voor eenheid, solidariteit en strijdbaarheid.Wat kunnen we elkaar leren? Hoe kunnen we elkaar steunen? En welke kansen biedt ons de oprichting van de Nieuwe Vakbeweging? Bij het zoeken naar oplossingen is ons eerste antwoord: eenheid. Samen staan we sterk.
voor eenheid, solidariteit en strijdbaarheid
Het kabinet-Rutte treft, namens de grote ondernemers, juist de laagste inkomens. Met een nullijn, andere verslechteringen en de afbraak van onze publieke sector. Intussen graaien de makers van het wanbeleid nog steeds groot geld. Ons antwoord: onderlinge solidariteit.
voor eenheid, solidariteit en strijdbaarheid
Gelukkig zijn dit jaar grote groepen mensen in beweging gekomen. Zoals de GVB’ers om ons openbaar vervoer te redden, de leraren om het passend onderwijs en de buurtbewoners om voorzieningen te behouden. Lijdzaam naar de slachtbank? Nee. Strijdbaar voor onze rechten.
Kom dinsdagavond naar de viering in het Werkteater, Oostenburgergracht 75
zaal open 19.30, aanvang programma 20 uur
te bereiken o.a. met tram 10, tussen Funen en Artis
georganiseerd door FNV (Abvakabo en Bondgenoten),
SP, IS, Grenzeloos, KMAA en DIDF.
o Solidair met acties op de werkvloer
o Plannen voor Nieuwe Vakbeweging
o Interviews, discussies en columns
o Muziek: Bob Fosko, Stefka
Met:Khadija Tahiri-Hyati (schoonmakers) Michiel Bakker (leraren) Sadet Karabulut (SP) Lilian Marijnissen, Ger Geldhof en Ruud Kuin (Abvakabo FNV) Maaike Zorgman en Henk van der Kolk (FNV Bondgenoten) en Nuri Karabulut (DIDF)
Rotterdam
19.00 uur
Verzamelen 18.00 uur voor het stadhuis, Coolsingel 40, Rotterdam
Na afloop feest op het Schouwburgplein
Wij gaan hun crisis niet betalen! Voor solidariteit en socialisme!
‘Nee’ tegen de crisisplannen, die alleen maar neerkomen op inkomensroof, massaontslag, sociale sloop en de uitverkoop van publieke voorzieningen om er winst mee te kunnen gaan maken. ‘Ja’ voor de toekomst: een perspectief voor de werkende bevolking en hun kinderen – die vooruit willen in plaats van naar beneden gehaald te worden, terug in het kapitalistisch moeras.
‘Wij gaan hun crisis niet betalen!’ – in alle landen van de wereld en ook in Nederland ontstaat actief verzet tegen de afwenteling van de crisislasten op de gewone mensen. De banken en de grote concerns hebben deze crisis veroorzaakt – wij willen niet opdraaien voor de kosten! ‘Laat de veroorzakers van de crisis de lasten betalen’, dat is de inzet van de strijd die zich ontwikkelt – onder de arbeiders en onder brede lagen van de werkende bevolking.
1 Mei: een wereld te winnen
Met het internationalisme van de arbeidersklasse is er een wereld te winnen: kijk over de grenzen heen, dan zie je dat in alle landen de gewone mensen, de arbeidende bevolking, dezelfde problemen hebben als in Nederland en dus ook voor de weg van strijd kiezen om deze problemen op te lossen. ‘Het is zij of wij’, zeggen de Griekse arbeiders.
Op 1 mei – de dag van de arbeiders – wordt internationaal gedemonstreerd en feest gevierd. Demonstraties tegen het kapitalisme en de vernietigende gevolgen van productie voor de winst – feest vieren omdat er een alternatief is: het socialisme, een bevrijde maatschappij zonder uitbuiting, crisis, werkloosheid en milieuvernietiging.
De toekomst is van ons
De afwenteling van de crisislasten op het gewone volk leidt tot mobilisatie en strijd, tot de val van regeringen en een verschuiving van de heersmethode door bedrog naar de heersmethode van openlijke dictatuur – in de vorm van ‘regeringen van nationale een-heid’ of ‘regeringen van technocraten’, die opdracht hebben om de sociale sloop tot het extreme door te voeren. Met de invoering van reactionaire wetten proberen zij de zaak in de hand te houden. Met duizenden miljarden aan dollars en euro’s voor de banken en de financiële monopolies hebben regeringen geprobeerd om een failliet systeem op de been te houden – economie en politiek zijn elkaars voorwaarden – maar de uitgestelde politieke crisis breekt toch door.
Het crisiskapitalisme wordt ter discussie gesteld: ‘waarvoor deugt dit eigenlijk?’ en ‘in wiens belang functioneert de maatschappij?’. Deze discussie wordt op pleinen en in bedrijven uitgevochten – in Griekenland, Spanje en Italië – bij de tenten van de ‘Occupy-beweging’ – maar ook in het verzet van vakbondsleden tegen de verhoging van de AOW-leeftijd, in de strijd van postwerkers tegen massaontslag, bij de CAO-strijd van de schoonmakers, de strijd van de collega’s bij NedCar, in de acties van ID-ers tegen het opheffen van hun banen, onder stakende havenwerkers – in alle belangrijke strijdbewegingen die vandaag de dag worden gevoerd.
Terwijl de techniek sprongsgewijs verbetert, hebben meer mensen honger, verslechtert het milieu, dalen de inkomens en het aantal vaste banen. Mensen willen juist profiteren van de vooruitgang. Daarom is verzet tegen verslechteringen en strijd voor het behoud van wat je hebt niet genoeg. Dan moeten we offensieve eisen stellen en eensgezind strijden. Om dat te voorkomen steunt de heersende klasse met haar media racistische, reactionaire partijen als de PVV. Die wil bevolkingsgroepen met een gezamenlijk belang tegen elkaar opzetten, door te hetze tegen migranten, asielzoekers en vluchtelingen. Dit moet ook de aandacht afleiden van de stelselmatige sociale sloop en afbraak van verworven democratische en sociale rechten in het kapitalisme.
Het kapitalisme is gebaseerd op de uitbuiting van de loonarbeid door de kapitalisten. De echte reden voor het terugkeren van crises is dat de arbeiders veel meer produceren dan ze kunnen kopen. De vooruitgang maakt het mogelijk om alles te produceren wat de mensheid nodig heeft, maar de productie voor de winst dicteert loondaling en massaontslag. Wereldwijd zetten een paar honderd monopoliebedrijven de wereld naar hun hand. Ze vechten hun concurrentiestrijd uit over de ruggen van de wereldbevolking, waarbij ze de toekomst van de jeugd, het milieu en al het andere op het spel zetten. Deze concurrentie leidt tot onrechtvaardige oorlogen. Stop de oorlogshetze tegen Iran!
Gelijk loon voor gelijk werk – wereldwijd!
Daarom stellen arbeiders – vrouwen en mannen – op 1 mei wereldwijd hun eisen en propageren als alternatief het socialisme, waarin de mensen die het werk doen zelf de leiding hebben en waar de vruchten van hun werk aan de gemeenschap toekomen. Dat is geen utopie, maar de logische stap vooruit. Voor werkende mensen deugt het kapitalisme niet. Niet de miljardenwinsten en de miljoenenbonussen voor de graaiers moeten centraal staan, maar de behoeften van gewone mensen: een volwaardig inkomen, een leven zonder onrechtvaardige oorlogen, uitbuiting en onderdrukking, zonder honger en milieuvernietiging.
Wij gaan hun crisis niet betalen – voor solidariteit en socialisme!
Weg met vreemdelingenhaat voor de internationale eenheid en solidariteit van arbeiders en volkeren!
Voor het verbod van racistische en fascistische partijen en hun propaganda!
Tegen imperialistische oorlogen en bezettingen!
Arbeiders van alle landen, verenigt u!
Dinsdag 1 Mei 2012
Demonstratie
19.00 uur
Verzamelen 18.00 uur voor het stadhuis, Coolsingel 40, Rotterdam
Na afloop feest op het Schouwburgplein
1 Mei Comité Rotterdam
p/a postbus 51245 — 3007 GE Rotterdam
Email: info@eenmeicomite.nl
Web: www.eenmeicomite.nl
Bank: 4428359 o.v.v. ‘1 Mei’





